Blog

Disclaimer

Via onze blogs delen bloggers (veelal actief in het sociaal domein) visies, opvattingen en informatie. Met als doel adviesraadsleden te informeren, stimuleren of te prikkelen. We zijn ons er van bewust dat visies op ontwikkelingen binnen het sociaal domein heel divers zijn. De visie of mening van een blogger is niet automatisch ook de visie of mening van de Koepel. We gaan er vanuit dat adviesraadsleden zelf goed weten welke informatie ze wel/niet relevant, interessant of van toepassing vinden. Daarnaast zijn lezers natuurlijk altijd vrij zich een andere mening te vormen en hierover het gesprek aan te gaan met de blogger (via de reactiemogelijkheid onder de blogs). 
Wij geven bloggers dus een open podium middels onze blog. Een belangrijke voorwaarde die wij altijd stellen is dat er geen andere mensen of organisaties beschadigd worden in een blog op onze website. 
Heeft u vragen of opmerkingen over onze blogs, neem dan contact op via communicatie@koepeladviesradensociaaldomein.nl.

Graag stellen we een oude bekende aan u voor: de bibliotheek. Want De Klassieke Bibliotheek zoals u die kende, is niet meer. De Maatschappelijk-educatieve Bibliotheek anno 2019 is een onmisbare partner in het sociaal domein, en daarmee ook een onmisbare partner voor u als Adviesraad Sociaal Domein.

“Ik heb mijn hele leven het gevoel gehad dat ik er niet bij hoorde”, zegt Martin. "Je voelt je eigenlijk net zo minderwaardig en net zo vies als je omgeving, terwijl dat is helemaal niet zo. Maar als iemand dat vertelt, je wordt zo hard afgerekend op je situatie dat je je daar ook helemaal mee vereenzelvigt”, vertelt Wendie (1). Wat heb je nog over als je de menselijke waardigheid dreigt te verliezen?

Om de klimaatdoelen te bereiken zijn de komende dertig jaar grote aanpassingen nodig van de gebouwde omgeving: Als het gaat om aanpassingen aan woningen wordt ook een flinke inzet van burgers verwacht. Huishoudens zullen moeten investeren in hun woning om deze duurzamer te maken. Maar niet alle huishoudens zijn even actief betrokken. Want wat als je niets hebt met duurzaamheid en niet veranderingsbereid bent? Of wat als je geen geld hebt om te investeren in je woning? In dat laatste geval ligt energiearmoede op de loer, oftewel: de energierekening is eigenlijk te hoog voor het inkomen.

Recent mocht ik aanwezig zijn bij een hele bijzondere avond in de gemeente Schiedam. Hier gingen 100 Schiedammers met elkaar in gesprek over het onderwerp Inclusie en Diversiteit. Een thema waar ik mij als adviseur bij Movisie dagelijks mee bezig houd.

Kunstenaars, kunstdocenten en creatieve broedplaatsen in de lokale omgeving vormen een kans voor het sociaal domein. Een kans die nog niet altijd wordt gezien of benut, maar die het zorg- en welzijnswerk enorm kan verrijken. Actief bezig zijn met kunst zorgt ervoor dat iemand zingeving ervaart en vaardigheden ontwikkelt om de uitdagingen van het leven aan te kunnen.

Eenzaamheid staat doorlopend in onze aandacht. Een veelgehoorde aanname over de aanpak van eenzaamheid is dat we onze fysieke en sociale omgeving anders in moeten richten, zodat deze ontmoeting meer faciliteert. Dit zou eenzaamheid helpen voorkomen. Deze aanname lijkt consistent met bevindingen uit GGD-monitoren, welke aantonen dat eenzaamheid in sommige buurten vaker voorkomt dan in andere.

Inmiddels weten jullie: ik ben dol op verhalen. Door verhalen van kwetsbare groepen te (laten) verzamelen kun je hun een stem geven en deze terug laten komen in beleid. Je kunt verhalen vormen en vertellen door slim gebruik te maken van de bouwstenen van een goed verhaal. Roodkapje is mijn grote voorbeeld :) Maar er is meer: je kunt de diepte ingaan door verzamelde (praktijk)verhalen te ‘duiden’. Leren van verhalen door ze te  verbinden met bestaande (theoretische)  kennis.

Kinderen van ouders met een uitkering ontvangen later vaak zelf ook een uitkering. Hierbij zijn meer oorzaken denkbaar, en in een recent onderzoek van de Universiteit Utrecht (onlangs gepubliceerd in Social Science Research) proberen wij te achterhalen welke mechanismes het belangrijkst zijn.

Om goed beleid voor de toekomst te kunnen maken, anticiperen politici op ontwikkelingen in de samenleving. Soms maken ze daarbij grote stappen. Soms ook in de verkeerde richting. Zo suggereert staatssecretaris Van Ark in een brief aan de Tweede Kamer dat het aantal beschutte werkplekken de komende jaren omlaag kan omdat er minder behoefte aan zou zijn. Van Ark baseert haar suggestie op het feit dat gemeenten het afgesproken aantal werkplekken niet realiseren, terwijl ze daar wel het geld voor krijgen. Bij haar redenatie zet ik grote vraagtekens.

Echt veel beter gaat het nog niet met de participatie en volwaardig burgerschap van mensen met psychiatrische problematiek. Er kan en er moet nog veel gebeuren. Per 1 januari 2015 zijn het beschermd wonen, de ambulante ondersteuning en dagactivering (waaronder activering naar werken en leren) voor mensen met psychische kwetsbaarheid overgeheveld naar het gemeentelijk domein, maar het is er niet substantieel op vooruitgegaan. Het is mijn stelling dat we nog aan het begin staan van sociale inclusie van burgers met psychiatrische problematiek.