Blog

Disclaimer

Via onze blogs delen bloggers (veelal actief in het sociaal domein) visies, opvattingen en informatie. Met als doel adviesraadsleden te informeren, stimuleren of te prikkelen. We zijn ons er van bewust dat visies op ontwikkelingen binnen het sociaal domein heel divers zijn. De visie of mening van een blogger is niet automatisch ook de visie of mening van de Koepel. We gaan er vanuit dat adviesraadsleden zelf goed weten welke informatie ze wel/niet relevant, interessant of van toepassing vinden. Daarnaast zijn lezers natuurlijk altijd vrij zich een andere mening te vormen en hierover het gesprek aan te gaan met de blogger (via de reactiemogelijkheid onder de blogs). 
Wij geven bloggers dus een open podium middels onze blog. Een belangrijke voorwaarde die wij altijd stellen is dat er geen andere mensen of organisaties beschadigd worden in een blog op onze website. 
Heeft u vragen of opmerkingen over onze blogs, neem dan contact op via communicatie@koepeladviesradensociaaldomein.nl.

In de verzorgingsstaat kon iedereen zich met zijn of haar vraag tot de overheid richten in de wetenschap dat die zich ontfermde over de gehandicapte buurman, de overbuurman in verwarring en het meisje met autisme. Maar samenleven laat zich niet regelen door de overheid. Nu we in een participatiesamenleving leven, is het zaak opnieuw de balans op te maken: wat kunnen en willen we betekenen voor onze medemens? Zijn we ons ervan bewust dat onze rollen en verantwoordelijkheden veranderen? Hoe doen we dat? Hoe transformeer je van een exclusieve samenleving naar een inclusieve?

De vraag stellen is hem beantwoorden. Niet iedereen kan goed mee komen in de participatiesamenleving. Het vereist minimaal goede sociale vaardigheden en een dito sociaal netwerk. Dat heeft lang niet iedereen en zeker niet op momenten dat het tegenzit in het leven. Volgens een oud spreekwoord leer je dan ook je echte vrienden kennen.

Naar aanleiding van een bijeenkomst over de betaalbaarheid van het sociaal domein, gaat de Barendrechtse gemeenteraad de komende tijd verder met de vraag: wat voor gemeente willen wij zijn? Wmo-raad Barendrecht geeft alvast een voorzet.

Het valt vaak niet mee voor mantelzorgers om grenzen aan te geven en ook goed voor zichzelf te zorgen. Het zorgen voor de ander kan een automatisch patroon zijn geworden. Het is belangrijk om het zorgen voor jezelf en de ander in balans te houden. Zorgen voor jezelf zorgt namelijk voor draagkracht, en dat heb je uiteindelijk ook nodig om voor een ander te kunnen zorgen. Tijdens mantelzorgcursus ‘De kunst van het zorgen en loslaten’, leren mantelzorgers om een betere balans te vinden tussen zorg voor de ander en zorg voor zichzelf.

Het wordt langzamerhand onbetaalbaar voor elk kwetsbaar individu een op maat gesneden oplossing of voorziening te financieren. Bovendien zijn er onvoldoende mensen om dat soort ondersteuning en zorg te geven. Het is aan de gemeenten de keus te maken en de balans te vinden in wat zij individueel en collectief aanbieden. Gezien de vraagstukken lijkt het een logische keuze om meer voor collectieve voorzieningen te kiezen. In de praktijk zie ik echter bij gemeenten juist de neiging om die te stoppen.

Bijna dagelijks berichten nieuwsmedia over sociale uitsluiting. Het aantal daklozen blijft stijgen, mensen zijn genoodzaakt te verhuizen door pesterijen en huurderverenigingen willen niet nog meer ‘probleemgevallen’ in de flat.

Socialezekerheidswetgeving

Hoe maak je een goede omslag van een verzorgingsstaat naar een participatiesamenleving? Wat betekent dat voor gemeenten en inwoners? Ook niet onbelangrijk: wat voor rol speelt een adviesraad daarin? Al jaren houden deze vragen me bezig. In deze blog ga ik in op hoe we de omslag van gemeente naar gemeenschap vorm kunnen geven. Welke voorwaarden zijn daarvoor nodig?

Als salesconsultant heb ik veel geleerd over het betrekken van mensen. In dit geval ging het over het betrekken van de juiste klanten, om zodoende hun waarde te maximaliseren. Adviesraden zijn vrijwilligers die vanuit inwonersperspectief adviseren en dus is het voor hen belangrijk om inwoners te betrekken. Graag pas ik mijn kennis uit de commerciële sector toe in een advies aan u over het betrekken en enthousiasmeren van de juiste mix aan inwoners. Om zo bij te dragen aan de inhoudelijke beeldvorming en een draagvlak voor lokale vraagstukken.

Ontschotten, verbinden, integrale afwegingen maken. Het is jargon dat professionals in het sociale en fysieke domein moet aansporen om maatschappelijke opgaven in samenhang te bezien. Ontwikkeld, omdat we in onze goedbedoelde pogingen om deze vraagstukken te doorgronden, alsmaar dieper in ons sectorale kokertje zijn beland. Participatie zou wel eens een sleutelbegrip kunnen zijn om de verbinding tot stand te brengen.